Warning: include(//modules/mod_articles_categories/cache.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /includes/framework.php on line 7

Warning: include(//modules/mod_articles_categories/cache.php) [function.include]: failed to open stream: No such file or directory in /includes/framework.php on line 7

Warning: include() [function.include]: Failed opening '//modules/mod_articles_categories/cache.php' for inclusion (include_path='.:/:/usr/local/php/pear5') in /includes/framework.php on line 7

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cookie - headers already sent by (output started at /includes/framework.php:7) in /libraries/joomla/session/session.php on line 411

Warning: session_start() [function.session-start]: Cannot send session cache limiter - headers already sent (output started at /includes/framework.php:7) in /libraries/joomla/session/session.php on line 411
Czy imię uszlachetnia człowieka?

Czy imię uszlachetnia człowieka?

Drukuj

 

Zadam pytanie które sprowokowało mnie do napisania tego artykułu: Czy imię zdobi człowieka, a może odwrotnie to człowiek zdobi imię i kiedy imię jest szlachetne?

Jestem od kilku lat dziadkiem i mam okazje obserwować jak moje dzieci wybierają imiona dla moich wnuków. Ile jest zamieszania, szukania i dopasowywania odpowiedniego imienia. Te obserwacje nasunęły pytanie, które zadałem sobie i wam drodzy czytelnicy.

W naszym kraju do niedawna panował zwyczaj nadawania imienia po rodzicach lub dziadkach. Można zauważyć taką prawidłowość, gdy w rodzinie pojawiło się np. imię Jan to najstarszy syn miał na imię Jan, następnie wnuk, prawnuk itd. Świadczyło to o szacunku do rodziców, a zarazem było świadectwem podtrzymywania tradycji. W wielkich rodach szlacheckich funkcjonowało takie nienaruszalne prawo, imię miało przekazywać dokonania Ojców, szacunek jakim był obdarzany, nadawało też prawo do przejmowania spuścizny.

Możemy też zauważyć podobną sprawę w Biblii podczas narodzin syna w rodzinie Zachariasza i Elżbiety. Wraz z obietnicą narodzenia dziecka otrzymali wskazówki dotyczącego jego imienia: i nadasz mu imię Jan. Kiedy po narodzeniu rodzice nadali mu na imię Jan, zapanowało ogólne zdziwienie: dlaczego? I rzekli do niej: Nie ma nikogo w rodzinie twojej, który by miał to imię. Łuk. 1:61 Było to nie zrozumiałe i nie zgodne z panującym zwyczajem. Zapanowało tym większe zdziwienie gdy Zachariasz potwierdził tą decyzję, a Pan Bóg w odpowiedzi przywrócił mu mowę.

Skorzystajmy ze stanowiska biblijnego w poruszonym temacie.

Człowiek który miał na imię Abram, był człowiekiem który podobał się Bogu, został wybrany do zrealizowania Bożego planu. W czasie rozmów z Abramem Bóg postanawia zmienić mu imię: Oto przymierze moje z tobą jest takie: Staniesz się ojcem wielu narodów. Nie będziesz już odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, gdyż ustanowiłem cię ojcem mnóstwa narodów. 1Moj 17:4-5 . Pan Bóg tłumaczy dlaczego zmienia Jego imię, zacytuję „ponieważ ustanowiłem cię ojcem mnóstwa narodów” Wraz z powołaniem otrzymał nowe imię, które miało odpowiadać zadaniu, które postawił Pan.

Drugi przykład to Jakub - człowiek szukający drogi Bożej i gotowy do wykonania każdego zadania pod warunkiem otrzymania Bożego błogosławieństwa: Wtedy rzekł: Nie będziesz już nazywał się Jakub, lecz Izrael, bo walczyłeś z Bogiem i z ludźmi i zwyciężyłeś. 1Moj32:28  Izrael, to imię charakteryzowało bojownika, który zwycięża i jest nieustępliwy.

Pan Bóg powołując ludzi do szczególnego zadania nadawał im nowe imiona. Czy należy to odczytać jako pewne proroctwo, sygnalizujące potrzebę nowego życia, całkowicie zanurzonego w Bożym prawie?

Na imiona często patrzymy poprzez pryzmat znanych nam ludzi, którzy nam się podobają np.: dam mu imię Daniel, przecież był tak wspaniałym sługą, a może Dawid najwspanialszy król Izraela. Pamiętam jak była moda na nadawanie imienia Izałra, co druga dziewczyna nosiła to imię, kiedy poszukaliśmy przyczyn okazało się, że było to pokłosie filmu o pięknej kobiecie, która zachwyciła widzów. I tak naprawdę rodzice chcą nadać pewne cechy dla swego dziecka i podświadomie przyglądają się ludziom, widząc w nich pewnych bohaterów i te swoje spostrzeżenia łączą z imieniem. Pozytywne cechy, przypisują nie do człowieka tylko do jego imienia. Byłem świadkiem jak pewna babcia nie mogła zrozumieć dlaczego rodzice nadają imię Julia, skoro ona zna taką Julkę ……. Taki negatywny przykład związany z imieniem znajdziemy w Biblii. Król Dawid za wyrządzone dobro otrzymał zło i postanowił tą sprawę odpowiednio załatwić. Gdy żona Nabala usłyszała co zrobił jej mąż i jak się zachował, postanowiła naprawić głupie postepowanie swego męża i wyszła na spotkanie z Dawidem. Proszę zwrócił uwagę jak się tłumaczyła przed królem: Niechaj mój pan nie zwraca uwagi na tego męża niegodziwego, na Nabala, gdyż jakie jest jego imię, taki i on sam: Nabal się nazywa i jest głupcem, a ja, twoja służebnica, nie widziałam sług mojego pana, których wysłałeś. 1 Sam. 25:25  Według jej tłumaczenia winę za tą sprawę ponosiło imię jej męża.

Powtórzę, czy imię samo w sobie zdobi lub stawia w negatywnym świetle człowieka, czy od niego jest uzależniony charakter? Czy dziecko jest skazane na dobro lub zło tylko dlatego że ma takie lub inne imię?

Jeżeli od imienia jest uzależnione dobro lub zło, to rodzice mają praktycznie jedno zadanie, dobrać odpowiednie imię i już jest po sprawie. Ale tym samym dziecko stawałoby  się zakładnikiem imienia, które otrzymał od rodziców.

Dlaczego jedną z nagród zbawionych jest nadanie im nowego imienia: Kto ma uszy, niechaj słucha, co Duch mówi do zborów. Zwycięzcy dam nieco z manny ukrytej i kamyk dam mu biały, a na kamyku tym wypisane nowe imię, którego nikt nie zna, jak tylko ten, który je otrzymuje. Obj. Jana 2:17 Uważam że Pan Bóg korzysta z prawa które przypisał rodzicom, to oni nadaje imię dzieciom. Wszechmogący Ojciec też dla swoich dzieci wybierze nowe imię. 

Bożą ingerencja i nadawanie nowego imienia wynika z powołania:

  1. W Starym Testamencie było związane z planem Bożego działania w życiu ludzi żyjących w epoce gdzie imiona były wiązane z zadaniami stawianymi lub wydarzeniami w którym przychodził na świat człowiek, były też proroctwem dotyczącym kościoła Nowo Testamentowego.
  2. W Nowym Testamencie Bóg realizując plan zbawienia czyni wszystko nowym: nowe niebo, nową ziemię, nowego człowieka w chwalebnym ciele otrzymującego nowe imię z ręki żywego Ojca. Jest świadectwem głębokich więzi dziecka z Ojcem zbawionego przez krew Pana Jezusa.

Wracam do pytania: Czy dzisiaj imię upiększa lub może hańbi człowieka?

Wracamy do przykładów biblijnych zaczerpniętych z Nowego Testamentu:

1.      Paweł naucza w temacie opieki i szacunku wdów. Które musiały spełnić pewne warunki:

Na listę wdów może być wciągnięta niewiasta licząca lat co najmniej sześćdziesiąt i raz tylko zamężna,  mająca dobre imię z powodu szlachetnych uczynków: że dzieci wychowała, że gościny udzielała, że świętym nogi umywała, że prześladowanych wspomagała, że wszelkie dobre uczynki gorliwie pełniła. 1 Tym. 5:9-10

Nie imię samo w sobie upiększało wdowę, lecz dobre uczynki. Święte i szlachetne życie upiększały jej imię i miała dobre świadectwo, wcale nie było uzależnione od tego jakie otrzymała od rodziców. Każde imię wdowy mogło być dobrym lub złym, o tym decydowało jej życie i uczynki.

2.      Drugi przykład dotyczy wspaniałego autorytetu jakim był i jest nasz Pana Jezus:

Lecz wyparł się samego siebie, przyjął postać sługi i stał się podobny ludziom; a okazawszy się z postawy człowiekiem, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i obdarzył go imieniem, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie i na ziemi, i pod ziemią i aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem, ku chwale Boga Ojca. Fil.2:7-11  

Apostoł Paweł w autorytecie Ducha Świętego mówi bardzo jasno, powtórzę:” był posłuszny aż do śmierci, i to do śmierci krzyżowej. Dlatego też Bóg wielce go wywyższyłPan Bóg stawia jasno sprawę: ponieważ był posłuszny i dzięki temu na imię Pana Jezusa ugnie się każde kolano. Szlachetne, święte postępowanie spotęgowało wielką godność imienia Jezus.

3.      Kiedy czytamy na temat Bożego przebudzenia za sprawą Ducha Świętego i działaniu Pawła w Antiochii, obserwujemy ciekawą rzecz, ludzie wierzący zostają nazwani chrześcijaninami. Powiązano to z Jezusem Chrystusem, zauważono w nich świadectwo Chrystusa. Uczniowie godnie nosili imię Chrześcijanin, uszlachetniali go przez posłuszeństwo Chrystusowi. Imię, nazwa Chrześcijanin wynikała z widocznego obrazu Chrystusa w ludziach, było świadectwem jedności Kościoła Z Bogiem.

Pewna wdowa miała małego synka, będąc chorą wysłała swoje dziecko do sklepu po mleko, ostrzegając go aby bardzo uważał ponieważ to są ostatnie pieniążki jakimi dysponują. Chłopiec kupił butelkę mleka w drodze do domu potknął się i upadając zbił butelkę, usiadł na ziemi zanosząc się płaczem. W pewnym momencie zatrzymał się nad nim mężczyzna i zapytał co się stało. Kiedy usłyszał z jakiego powodu rozpacza chłopiec, postanowił mu pomóc, poszedł do sklepu kupił mleko i przyniósł chłopcu. Chłopiec podziękował zadając pytanie: Proszę Pana, czy Pan ma imię Jezus? Zdziwiony mężczyzna zapytał, dlaczego tak sądzisz? Ponieważ na szkółce niedzielnej w zborze ciocia mówiła, ze Pan Jezus zawsze pomaga biednym i tym których spotkało nieszczęście. To ty na pewno jesteś Jezus, ponieważ kupiłeś mleko, pomogłeś mi? Chłopiec w prosty sposób łączył imię z postępowaniem. Prosta logika jeżeli jest dobry, uczynny, niosący pomoc nie może być nikim innym jak tylko Jezusem.

Te trzy Biblijne przykłady bardzo wyraźnie nauczają, że to człowiek przez wprowadzenie nauki Ewangelii do swojego życia upiększa swoje imię, a nie imię upiększa człowieka. Przygoda małego chłopca jest praktycznym przykładem jak dobre czyny upiększają Twoje imię i wydają świadectwo kto żyje w twoim sercu.

Pozwólcie, że zostawię Was i siebie z kilkoma pytaniami:

  1. Jakie masz imię: piękne, czy też musisz się wstydzić?
  2. Czy ludzie nadają ci mię Chrześcijanin, czy może nazywają hipokryta?
  3. Czy upiększyłeś swoje imię na tyle, abyś mógł usłyszeć głos trąby archanioła zapraszającego na spotkanie z tym, który nada nowe imię. Imię nieba pozwalające na wieczne przybywanie z Panem Jezusem.

Możesz upiększyć swoje imię uczynkami w których widoczne jest imię JEZUS dające gwarancje wpisania do księgi żywota wiecznego, lub nie daj Boże „sponiewierać” je i wtedy zostaniesz wykreślony z księgi Żywota wiecznego. (Ob. Jana 3:5)

Drogi czytelniku jakie masz imię?

Copyright 2011 Czy imię uszlachetnia człowieka?. Chrześcijańska Wspólnota Zielonoświątkowa - Zbór w Legnicy
Joomla templates 1.7 by Hostgator